|
داروسازان
مطالعات جدید پزشکی
شنبه 17 فروردین 1392 :: 22:00 :: نويسنده : دکتر امین عطایی
یاختههای بنیادی یا بُنیاخته یاختههای اولیهای هستند که توانایی تبدیل و تمایز به انواع مختلف یاختههای دیگر را دارند و از آنها میتوان در تولید یاختهها و نهایتاً بافتهای مختلف دیگر استفاده کرد. منابع اصلی یاختههای بنیادی شامل: مغز استخوان، بند ناف و جفت میباشد. امروزه استفاده از این یاختهها جهت ترمیم بافتهای آسیبدیده در حال گسترش است. جالب اینکه یاختههای بنیادی پرتوان (چند پتانسیلی) هستند یعنی قابلیت تبدیل به بافتهای مختلف را دارند اعم از بافت عصبی، بافت ماهیچهای، بافت پوششی و غیره. که این توانایی محور اصلی توجه به یاختههای بنیادی است. مزیت اصلی بنیاختههای بند ناف این است که بسیار اولیه بوده و توان تمایز بالایی دارند. همچنین یاختههای بنیادی گرفته شده از مغز استخوان (BMSCs) توان تمایز بالایی دارند.
ویژگیهای یاختههای بنیادی
انواع یاختههای بنیادی
کشت یاختههای بنیادیجنین ۳ تا ۵ روزه را بلاستوسیست مینامند. یک بلاستوسیست تودهای متشکل از ۱۰۰ یاخته و یا بیشتر است. یاختههای بنیادی، یاختههای درونی بلاستوسیست هستند که در نهایت به هر یاخته، بافت و اندام درون بدن تبدیل میشوند. رشد یاختههای بنیادی در محیط آزمایشگاه را اصطلاحا کشت یاختهای مینامند. در واقع جدا کردن یاختههای بنیادی جنینی از طریق انتقال سطح داخلی بلاستوسیست به یک ظرف کشت آزمایشگاهی پلاستیکی که شامل یک بستر تغذیهای به نام محیط کشت میباشد انجام میگیرد. تقسیم و ازدیاد یاختهها بر روی سطح این ظرف انجام میگیرد. سطح داخلی این ظرف معمولاً به وسیله یاختههای پوست جنین موش پوشیده شدهاست. این یاختهها قادر به تقسیم شدن نیستند. به این لایه پوشانندهٔ یاختهای در اصطلاح لایه تغذیهای (به انگلیسی: feeder layer) گفته میشود. دلیل استفاده از این یاختهها فراهم آوردن یک سطح طبیعی به منظور چسپیدن یاختههای بنیادی به آن و عدم جداشدنشان است. در ضمن یاختههای این لایه مواد مغذی را به داخل محیط کشت رها میکنند. پس از چند روز یاختههای کشت داده شده شروع به رشد و تقسیم شدن در این محیط میکنند. هنگامی که این عمل انجام گرفت یاختههای کشتدادهشده که زیاد شدهاند را از این محیط برداشته و به محیطهای تازهٔ کشت منتقل میکنند. روند کشت مجدد یاختهها بارها و بارها به مدت چند ماه تکرار میشود. بعد از ۶ ماه یا بیشتر ۳۰ یاختهٔ اولیه تبدیل به هزاران میلیون یاختهٔ بنیادی جنینی میشوند. یاختههایی را که در این دوره ۶ ماه و در این محیط کشت مخصوص تقسیم شده و در عین حال تماییز نیابند را پرتوان (pluripoten) مینامند.
کاربردهای یاختههای بنیادی
توصیه میشود برای افرادی که در مراحل وخیم بیماری قلبی بوده و در انتظار دریافت قلب پیوندی به سر میبرند، در کنار تجویز داروهای سرکوبکننده دستگاه ایمنی، از روش پیوند یاختههای بندناف به عنوان یک روش کمکی استفاده کرد.
در حال حاضر اگر بیماری دچار سرطان کبد باشد، جراح مجبور است برای جلوگیری از انتشار سرطان (متاستاز) به بخشهای دیگر بدن، بخش سرطانی کبد را نابود کند. برای این منظور معمولاً طی دو عمل جراحی همزمان، خون ناحیه سرطانی کبد را قطع میکنند تا بافت آن را بازسازی کنند. شبیهسازی انسان مساله دیگر نیز مورد اختلاف شبیهسازی انسان است.
ویژگیهای یاختههای بنیادی
بر خلاف یاختههای عصبی که معمولاً خودشان را بازسازی نمیکنند این یاختهها ممکن است چندین بار خود را بازسازی کنند، که این پدیده تکثیر کردن نامیده می شود .
شنبه 17 فروردین 1392 :: 14:51 :: نويسنده : دکتر امین عطایی
یاختههای بنیادی یا بُنیاخته یاختههای اولیهای هستند که توانایی تبدیل و تمایز به انواع مختلف یاختههای دیگر را دارند و از آنها میتوان در تولید یاختهها و نهایتاً بافتهای مختلف دیگر استفاده کرد. منابع اصلی یاختههای بنیادی شامل: مغز استخوان، بند ناف و جفت میباشد. امروزه استفاده از این یاختهها جهت ترمیم بافتهای آسیبدیده در حال گسترش است. جالب اینکه یاختههای بنیادی پرتوان (چند پتانسیلی) هستند یعنی قابلیت تبدیل به بافتهای مختلف را دارند اعم از بافت عصبی، بافت ماهیچهای، بافت پوششی و غیره. که این توانایی محور اصلی توجه به یاختههای بنیادی است. مزیت اصلی بنیاختههای بند ناف این است که بسیار اولیه بوده و توان تمایز بالایی دارند. همچنین یاختههای بنیادی گرفته شده از مغز استخوان (BMSCs) توان تمایز بالایی دارند.
ویژگیهای یاختههای بنیادی
انواع یاختههای بنیادی
کشت یاختههای بنیادیجنین ۳ تا ۵ روزه را بلاستوسیست مینامند. یک بلاستوسیست تودهای متشکل از ۱۰۰ یاخته و یا بیشتر است. یاختههای بنیادی، یاختههای درونی بلاستوسیست هستند که در نهایت به هر یاخته، بافت و اندام درون بدن تبدیل میشوند. رشد یاختههای بنیادی در محیط آزمایشگاه را اصطلاحا کشت یاختهای مینامند. در واقع جدا کردن یاختههای بنیادی جنینی از طریق انتقال سطح داخلی بلاستوسیست به یک ظرف کشت آزمایشگاهی پلاستیکی که شامل یک بستر تغذیهای به نام محیط کشت میباشد انجام میگیرد. تقسیم و ازدیاد یاختهها بر روی سطح این ظرف انجام میگیرد. سطح داخلی این ظرف معمولاً به وسیله یاختههای پوست جنین موش پوشیده شدهاست. این یاختهها قادر به تقسیم شدن نیستند. به این لایه پوشانندهٔ یاختهای در اصطلاح لایه تغذیهای (به انگلیسی: feeder layer) گفته میشود. دلیل استفاده از این یاختهها فراهم آوردن یک سطح طبیعی به منظور چسپیدن یاختههای بنیادی به آن و عدم جداشدنشان است. در ضمن یاختههای این لایه مواد مغذی را به داخل محیط کشت رها میکنند. پس از چند روز یاختههای کشت داده شده شروع به رشد و تقسیم شدن در این محیط میکنند. هنگامی که این عمل انجام گرفت یاختههای کشتدادهشده که زیاد شدهاند را از این محیط برداشته و به محیطهای تازهٔ کشت منتقل میکنند. روند کشت مجدد یاختهها بارها و بارها به مدت چند ماه تکرار میشود. بعد از ۶ ماه یا بیشتر ۳۰ یاختهٔ اولیه تبدیل به هزاران میلیون یاختهٔ بنیادی جنینی میشوند. یاختههایی را که در این دوره ۶ ماه و در این محیط کشت مخصوص تقسیم شده و در عین حال تماییز نیابند را پرتوان (pluripoten) مینامند. کاربردهای یاختههای بنیادی
توصیه میشود برای افرادی که در مراحل وخیم بیماری قلبی بوده و در انتظار دریافت قلب پیوندی به سر میبرند، در کنار تجویز داروهای سرکوبکننده دستگاه ایمنی، از روش پیوند یاختههای بندناف به عنوان یک روش کمکی استفاده کرد.
در حال حاضر اگر بیماری دچار سرطان کبد باشد، جراح مجبور است برای جلوگیری از انتشار سرطان (متاستاز) به بخشهای دیگر بدن، بخش سرطانی کبد را نابود کند. برای این منظور معمولاً طی دو عمل جراحی همزمان، خون ناحیه سرطانی کبد را قطع میکنند تا بافت آن را بازسازی کنند. شبیهسازی انسان مساله دیگر نیز مورد اختلاف شبیهسازی انسان است.
شنبه 17 فروردین 1392 :: 13:51 :: نويسنده : دکتر امین عطایی Stem Cells (سلولهای بنیادی ) یاختههای بنیادی (سلولهای بنیادی ) یا بُنیاخته یاختههای اولیهای هستند که توانایی تبدیل و تمایز به انواع مختلف یاختههای دیگر را دارند و از آنها میتوان در تولید یاختهها و نهایتاً بافتهای مختلف دیگر استفاده کرد.در و اقع پس از لقاح سلول تخمک و اسپرم اولین سلول بنیادی متولد می شود.Stem cell
یاختههای بنیادی پس از تولد در مغز استخوان، بند ناف و جفت به تعداد محدودی وجود خواهند داشت . امروزه استفاده از این یاختهها جهت ترمیم بافتهای آسیبدیده استفاده می شود و سلولهای بنیادی هر فرد در بانک سلولهای بنیادی برای مواقع مورد نیاز نگهداری می شوند. جالب اینکه یاختههای بنیادی پرتوان (چند پتانسیلی) هستند یعنی قابلیت تبدیل به بافتهای مختلف را دارند اعم از بافت عصبی، بافت ماهیچهای، بافت پوششی و غیره. که این توانایی محور اصلی توجه به یاختههای بنیادی است. مزیت اصلی بنیاختههای بند ناف این است که بسیار اولیه بوده و توان تمایز بالایی دارند. همچنین یاختههای بنیادی گرفته شده از مغز استخوان (BMSCs) توان تمایز بالایی دارند.
انواع یاختههای بنیادی
در مان بیماریهای صعب الاعلاج توسط سلولهای بنیادی : امروزه بسیاری از بیماریهای مهم مانند دیابت - آلزایمر - پارکینسون - سکته های قلبی - قطع نخاع - و ام اس با تکنولوژی سلولهای بنیادی درحال درمان است و تحقیقات بسیاری در حال انجام است.
کشت یاختههای بنیادیجنین ۳ تا ۵ روزه را بلاستوسیست مینامند. یک بلاستوسیست تودهای متشکل از ۱۰۰ یاخته و یا بیشتر است. یاختههای بنیادی، یاختههای درونی بلاستوسیست هستند که در نهایت به هر یاخته، بافت و اندام درون بدن تبدیل میشوند. رشد یاختههای بنیادی در محیط آزمایشگاه را اصطلاحا کشت یاختهای مینامند. در واقع جدا کردن یاختههای بنیادی جنینی از طریق انتقال سطح داخلی بلاستوسیست به یک ظرف کشت آزمایشگاهی پلاستیکی که شامل یک بستر تغذیهای به نام محیط کشت میباشد انجام میگیرد. تقسیم و ازدیاد یاختهها بر روی سطح این ظرف انجام میگیرد. سطح داخلی این ظرف معمولاً به وسیله یاختههای پوست جنین موش پوشیده شدهاست. این یاختهها قادر به تقسیم شدن نیستند. به این لایه پوشانندهٔ یاختهای در اصطلاح لایه تغذیهای (به انگلیسی: feeder layer) گفته میشود. دلیل استفاده از این یاختهها فراهم آوردن یک سطح طبیعی به منظور چسپیدن یاختههای بنیادی به آن و عدم جداشدنشان است. در ضمن یاختههای این لایه مواد مغذی را به داخل محیط کشت رها میکنند. پس از چند روز یاختههای کشت داده شده شروع به رشد و تقسیم شدن در این محیط میکنند. هنگامی که این عمل انجام گرفت یاختههای کشتدادهشده که زیاد شدهاند را از این محیط برداشته و به محیطهای تازهٔ کشت منتقل میکنند. روند کشت مجدد یاختهها بارها و بارها به مدت چند ماه تکرار میشود. بعد از ۶ ماه یا بیشتر ۳۰ یاختهٔ اولیه تبدیل به هزاران میلیون یاختهٔ بنیادی جنینی میشوند. یاختههایی را که در این دوره ۶ ماه و در این محیط کشت مخصوص تقسیم شده و در عین حال تماییز نیابند را پرتوان (pluripoten) مینامند. کاربردهای یاختههای بنیادی
توصیه میشود برای افرادی که در مراحل وخیم بیماری قلبی بوده و در انتظار دریافت قلب پیوندی به سر میبرند، در کنار تجویز داروهای سرکوبکننده دستگاه ایمنی، از روش پیوند یاختههای بندناف به عنوان یک روش کمکی استفاده کرد.
در حال حاضر اگر بیماری دچار سرطان کبد باشد، جراح مجبور است برای جلوگیری از انتشار سرطان (متاستاز) به بخشهای دیگر بدن، بخش سرطانی کبد را نابود کند. برای این منظور معمولاً طی دو عمل جراحی همزمان، خون ناحیه سرطانی کبد را قطع میکنند تا بافت آن را بازسازی کنند. شبیهسازی انسان مساله دیگر نیز مورد اختلاف شبیهسازی انسان است.
شنبه 10 فروردین 1392 :: 18:03 :: نويسنده : دکتر امین عطایی
آب زرشک داراي ويتامين C فراوان و املاح است.طبيعت زرشک تا حدي سرد و خشک است.گياه زرشک داراي آلکالوئيدي است به نام بربرين که تلخ مزه است.
مصرف طبی زرشك به دوره ی مصر باستان می رسد كه فراعنه و ملكه ها، این گیاه را با تخم رازیانه به منظور درمان طاعون مصرف می كردند.
زرشك گونه های مختلفی دارد كه مهم ترین آنها زرشك بی هسته و زرشك با هسته (دارای دو هسته) میباشد.
ریشه و ساقه این گیاه زرد رنگ است و اروپایی ها و آمریكای شمالی برای رنگ آمیزی لباس از آن استفاده می كردند. اما تركیبات موجود در پوست گیاه زرشك، آن را به یك گیاه درمانی تبدیل كرده است.
پوست این گیاه حاوی آلكالوئیدهایی است كه مهم ترین آنها Berberine است. این آلکالوئیدها خواص آنتی بیوتیکی (ضد باکتری و ضد عفونت) دارند و سبب تحریك بخش هایی از سیستم ایمنی بدن می شوند. برای پی بردن به این اثر،قطره ای زرشك را روی زبان خود بگذارید، خواهید دید دهان شما آبكی می شود. به گفته كارشناسان طب گیاهی،آبکی شدن دهان سبب می شود كه بدن بتواند با عفونت مبارزه كند.
انواع عفونت هایی كه زرشك می تواند در درمان آنها مؤثر واقع شود عبارت است از: عفونت گلو، مجاری ادراری، مجاری معده ای - روده ای، ریه ها، عفونت های مخمری و اسهال.
تركیبات گیاه زرشک
Berberine و اكسیاكانتین Oxyaconthine، بربامین Berbamine وجود دارد ، بربرین Berberine تلخ مزه است و در ریشه ی گیاه زرشک نیزوجود دارد. مقدار آلكالوئیدها در پوست ریشه زرشك بیشتر از قسمت های دیگر این گیاه است.
آب زرشک دارای ویتامین C فراوان و املاح است. درجوانه ها و ریشه های زرشک نوعی قند و مواد رزین، موسیلاژ و مواد پکتیک و در پوست ریشه گیاه آلکالوئید اوکسیاکانتین و بربامین و پالماتین و درمیوه آن مواد قندی، اسید مالیک، مواد پکتیک و صمغ وجود دارد.
افراد سرد مزاج بهتر است آب زرشک را کم مصرف کنند
مصرف مقدار زیاد زرشك و یا ریشه و ساقه و برگ آن برای زنان حامله مناسب نیست، زیرا رحم را تحریك می كند و ممكن است باعث سقط جنین شود. مصرف زیاد این گیاه به مدت طولانی می تواند سبب ناراحتی معده و روده ها شود و جذب ویتامین های گروه B را در بدن مختل كند.
شنبه 03 فروردین 1392 :: 12:45 :: نويسنده : دکتر امین عطایی
یکشنبه 27 اسفند 1391 :: 15:14 :: نويسنده : دکتر امین عطایی به خاطر عشق است كه فداكاری می كنم. به خاطر عشق است كه به دنیا با بی اعتنائی می نگرم و ابعاد دیگری را می یابم. به خاطر عشق... است كه دنیا را زیبا می بینم و زیبائی را می پرستم. به خاطر عشق است كه خدا را حس می كنم، او را می پرستم و حیات و هستی خود را تقدیمش می كنم.
جمعه 25 اسفند 1391 :: 11:30 :: نويسنده : دکتر امین عطایی بهار طبیعت بر هموطنان عزیز مبارک برگ درختان سبز در نظر هوشیار هر ورقش دفتری است معرفت کردگار
سهشنبه 22 اسفند 1391 :: 08:46 :: نويسنده : دکتر امین عطایی
![]() قرصهای چربیسوز اغلب دارای کافئین و افدرین هستند و براساس این دو ماده باعث افزایش مصرف کالری میشوند. با این حساب، برای آشنایی با میزان تاثیر این قرصها بهتر است پیش از هر چیز با آثار افدرین و کافئین آشنا شویم.... افدرین باعث انبساط ریهها میشود؛ ضربان قلب و فشار خون را افزایش میدهد؛ باعث کاهش اشتها میشود و مانند یک دیورتیک عمل میکند، یعنی باعث افزایش دفع ادرار میشود. البته اگر شما آسپرین یا یک نوع داروی قلبی یا نوع دیگری از داروی ضدآسم (غیر از افدرین) را مصرف میکنید یا اینکه نسبت به کافئین حساسیت دارید، نباید از قرصهای چربیسوز استفاده کنید زیرا باعث نامنظم شدن ضربان قلب، مشکل شدن تنفس و بروز حملات دردناک میشود. کافئین نیز مثل افدرین باعث افزایش تولید گرما در بدن میشود و تحقیقات نشان داده اضافه کردن آسپرین به مواد حاوی کافیئن و افدرین، تولید این گرما را بیشتر میکند. هنگامی که دمای قسمت مرکزی بدن افزایش یابد، شما به طور خودکار انرژی بیشتری میسوزانید. داروهای چربیسوز به علت کاهش سریع وزن، خیلی استفاده میشوند اما بعضی افراد به این داروها خوب پاسخ نمیدهند. برای همین توصیه میشود در مصرف این داروها احتیاط کنید و از مصرف بی رویه و خودسرانه آنها اجتناب کنید و فقط تحت نظر پزشک یا متخصص تغذیه این داروها را مصرف کنید. استاد فارماکولوژی دانشگاه علوم پزشکی ایران: مصرف ناآگاهانه این قرصها میتواند مرگبار باشد دکتر پروانه رحیمی، استاد فارماکولوژی دانشگاه علوم پزشکی ایران، درباره این قرصها میگوید که این داروها به صورتهای مختلفی در بدن اثر میکنند و همهشان مضر نیستند. به عنوان مثال، داروهایی هستند که موجب تجزیه نشدن چربیها در روده شده و منجر به اسهال چرب میشوند. البته این داروها در طولانی مدت باعث دفع ویتامینهای محلول در چربی شده و فرد را با سوءتغذیه روبهرو میکنند. گروه دیگری از داروهای چربیسوز هم هستند که مهارکننده جذب چربی دارند و باعث میشوند چربی وارد چرخه سوخت بدن نشود اما بهطورکلی داروهای چربیسوزی که سوختوساز بدن را بالا میبرند چند مشکل ایجاد میکنند و بیاحتیاطی و ناآگاهانه مصرف کردن آنها میتواند موجب مرگ شود؛ مثلا داروهایی که روی غده تیرویید اثر کرده سوخت وساز را از آن طریق بالا میبرند، در افرادی که مشکلات قلبی عروقی دارند، ممکن است موجب مرگ شوند. از سوی دیگر، این داروها باعث از بین رفتن چربیهای سلولی شده و به بدن آسیب میرسانند. همچنین بالا رفتن سوخت و ساز روی دستگاه گوارش نیز اثرگذار بوده و باعث ناراحتیهای گوارشی میشود. پزشکی که برای افراد چاق این داروها را به تنهایی یا به صورت ترکیبی تجویز میکند، باید عملکرد داروها را توضیح دهد تا بیمار با آگاهی، مصرف چربیسوزها را انتخاب کند. معاون غذا و داروی دانشگاه ایران: خیلی از این قرصها غیراستانداردند دکتر محمود بیگلر، معاون غذا و داروی دانشگاه علوم پزشکی ایران درباره این قرصها میگوید که در شرایط کنونی این قرصها خارج از چرخه نظارت وزارت بهداشت و درمان در بازار توزیع میشوند. بیشتر این قرصها از کشورهای هند و پاکستان وارد ایران میشوند و هیچ اطمینانی به سلامت آنها نیست و تضمینی هم برای لاغری افراد وجود ندارد. قرصهای چربیسوز توزیع شده در بازار استاندارد نیستند. این قرصها فقط افراد چاق را به سمت خود جذب کرده و منابع چربی را در بدن آنان آزاد میکنند. قرص چربیسوز «ونوستات» تنها قرص استاندارد و تایید شده در وزارت بهداشت و درمان است. این قرص فاقد عوارض است و برای افراد مشکلی را به وجود نخواهد آورد. ونوستات (ارلیستات) یک مهارکننده برگشتپذیر آنزیم لیپاز است که با برقراری پیوند با این آنزیم، آن را غیرفعال میکند.
بنابراین از هیدرولیز چربی تریگلیسرید به شکل قابل جذب (اسید چرب و مونوگلیسرید) جلوگیری میکند. این دارو از طریق خوراکی به مقدار ناچیزی جذب میشود و به همراه یک رژیم غذایی کنترلشده و کمکالری جهت کاهش وزن و نگهداری این وضعیت و نیز کاهش ریسک برگشت چاقی به کار میرود.
استاد تغذیه دانشگاه تهران: خودسرانه قرص چربیسوز نخورید دکتر علی کشاورز، متخصص تغذیه و استاد دانشگاه علوم پزشکی تهران نیز درباره این قرصها میگوید که آنها کاربردهای متفاوتی دارند؛ مثلا قرصهایی مثل ونوستات یا زینکال بخشی از چربی غذا را با مدفوع دفع میکند ولی قرصهای چربیسوز معمولا چربی بدن را میسوزاند. ترکیب اصلی در قرصهایی که اخیرا وارد بازار شده است اورلیستات است. این قرصها همراه با غذا، درصد زیادی از چربی غذا را دفع میکند از آنجا که این داروها معمولا جذب بدن نمیشود جزو دسته داروهایی است که عوارض جانبی کمی دارد. چون متابولیسم آن روی اندامهای بدن بیشتر میشود اما وقتی جذب نمیشود، عوارض جانبی آن کمتر است. قرصهای آنتیلیپاز در واقع جذب چربی را مختل میکند و در نتیجه جذب ویتامینهای محلول در چربی را نیز مختل میکنند. در واقع جذب ویتامین E و D و A و k در مصرفکنندگان از این قرصها صورت نمیگیرد. حال اگر قرار باشد فردی در کوتاه مدت از این قرصها استفاده کند، دچار مشکل نخواهد شد اما اگر در درازمدت مورد استفاده قرارگیرد، عوارض جانبی رخ خواهد داد. این داروها موجب کمبود ویتامینهای محلول در چربی، افزایش خونریزی ماهیانه در خانمها در اثر اختلال در انعقاد خون به علت کمبود ویتامینk میشود. از سوی دیگر، کمبود هر یک از ویتامینهای محلول در چربی مانند E نیز عوارض خاص خود را دارد؛ به طور مثال، باعث جذب کمتر مواد مغذی آنتیاکسیدان در بدن میشود. در رژیمهای غذایی سرخ کرده، کتلت، کوکو و فستفودها چربی زیادی وجود دارد. گاهی میتوان پس از صرف غذای چرب از این قرصها، مصرف کرد و صرفا مصرف محدود این قرصها توصیه میشود، نه مصرف مداوم و همیشگی آنها. مصرف خودسرانه هرنوع دارویی از جمله این قرصها به هیچ عنوان صحیح نیست.
ادامه مطلب ... درباره وبلاگ به وبلاگ من خوش آمدید موضوعات آخرین مطالب آرشيو وبلاگ پيوندها |
|||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
|